Bohaterowie...

Eric - 17-letni brunet . Uwielbia grać na pianinie .

Nicky - 16-letnia blondynka . Ma młodszego braciszka i siostrę.

Elizabeth - 13-letnia szatynka . Lubi spędzać czas ze swoim kolegą Taylor'em , koleżanka Iriny .

Taylor - 13-letni brat Eric'a , kolega Elizabeth .

Irina - 13-letnia siostra Nicky , uczy się razem z Taylor'em i Elizabeth .

wtorek, 10 lipca 2012

Cz. 2

Para jeszcze przez kilka minut biegła , po czym zatrzymała się nie daleko bloku Nicky . Dziewczyna dalej była przerażona , ale nie chciała pokazywać strachu przed chłopakiem na , którym tak bardzo jej zależało . Eric patrzył na Nicky tak jakby chciał osłonić ją własnym ciałem  , ale dalej krążyła mu tylko jedna myśl ... czy powiedzieć jej prawdę ???
Dziewczyna stała tuż przy nim ... , nie była w stanie wydusić z siebie ani słowa . Więc chłopak zaczął :
- Posłuchaj , tą sytuację zostawmy tylko dla siebie . OK ?
Nicky pokiwała głową , ona także nie chciała , żeby ktoś się dowiedział ... 
- Muszę już iść ... spotkamy się jeszcze ??? - spytała , głos nadal jej drżał . 
- Kiedy tylko zechcesz - odpowiedział .
Po czym pocałował ją szybko i odszedł , widać było , że on także był zdenerwowany . Nicky nie miała pojęcia , że jest już po 22 ... , gdy weszła do domu , czekała już na nią mama . Jej głos brzmiał bardzo poważnie .
- Gdzie byłaś ? - zapytała . 
Dziewczyna wstrzymała oddech , zastanawiała się czy powiedzieć prawdę czy trochę zwieść mamę z tropu ... postawił na prawdomówność .
- Z kolegą . - odpowiedziała lekko zawstydzona .
- Ohh , a więc to takie buty . Dlaczego nie powiedziałaś ??? - widać , że była poruszona .
Nicky wypuściła powietrze ...  była już prawie pewna , że mama zrozumie i odpuści , ale jednak nie .
- A jak się nazywa ten twój kolega ?? Uczy się z tobą ?? - no i zaczęło się ....
- Nazywa się Eric , jest starszy ode mnie o rok . - odpowiedziała szybko i wyszła . Usłyszała jak mama westchnęła , po czym także wyszła z kuchni , gdy przechodziła koło Nicky zadała jeszcze jedno pytanie ... :
- A ładny jest chociaż ??? 
- Mamooo ... -.- 
- No dobrze , dobrze , idź już spać . - powiedziała szybko i odeszła . 
Dziewczyna weszła do pokoju , położyła się na łóżku , pogrążając się w marzeniach ...
Następnego dnia dziewczyna obudziła się w nie za dobrym humorze ... przed samym wyjściem do szkoły przypomniało jej się ... , przyniosła zgodę na wycieczkę , bardzo zależało jej , aby pojechać , ponieważ okazało się , że klasa Erica jedzie razem z nimi :) ...
Mama przeczytała regulamin i podpisała , Nicky szybko wzięła kartkę i włożyła do plecaka i wyszła z domu . Podczas drogi do szkoły , zauważyła Erica , szedł z jakimś kolegą , usłyszała , że chłopak coś opowiada , ale nie była w stanie podsłuchać o czym mówi ...
Do szkoły weszli na sam dzwonek , więc wszyscy rozbiegli się w swoją stronę . Nicky na lekcji usłyszała , że ktoś wypowiadał jej imię ... odwróciła się i zobaczyła dwie największe plotkary w klasie , domyślała się o czym mówią . Dziewczyny zauważyły , że Nicky podsłuchuje , więc kazały jej się odwrócić ... , ale gdy tylko się odwróciła usłyszała imię Eric . Na przerwie słyszała jak Olivia rozmawiała z jakąś dziewczyną o jakimś spotkaniu po lekcjach w parku , niedaleko Domu Kultury ... pomyślała , że pójdzie tam i zobaczy o co tyle afery ... wtedy uważała to za dobry pomysł . Lekcje minęły bardzo szybko , dziewczyna jak postanowiła tak też zrobiła , gdy tylko rozległ się ostatni dzwonek , wyszła ze szkoły i poszła w kierunku parku , nie spieszyło jej się zbyt bardzo więc szła wolno . Gdy doszła usiadła na ławce i rozejrzała się i wtedy zobaczyła .... Erica jak całuje się z tą samą dziewczyną z , którą Olivia rozmawiała na przerwie ... łzy napłynęły  jej  do oczu , patrzyła się i dalej nie wierzyła , że to jej książę z bajki , nie mogła uwierzyć , że to chłopak , którego jeszcze wczoraj uważała za godnego podziwu ... Nicky popłakała się jak dziecko i pobiegła do domu , chłopak nawet nie zauważył jej , był za bardzo zajęty ... Przez całą drogę do domu dziewczyna nie mogła zapomnieć tych obrazów , jego całującego się z nią i jego całującego się z tamtą ... Nie poznawała go , taki miły chłopak , ciągnący na dwa fronty . Nicky była załamana , chciała , żeby to był tylko głupi sen , ale byłby zbyt realistyczny to musiała być prawda . Gdy dziewczyna wbiegła do domu była cała zapłakana , od razu zamknęła się w swoim pokoju . Mama , która nie dawno przyszła z pracy nie wiedziała o co się stało , ale po chwili domyśliła się , że to nie chodzi o złą ocenę w szkole ... tylko o Eric'a . Nicky była za bardzo zdenerwowana więc to matka postanowiła zacząć rozmowę :
- Kochanie , nic Ci nie jest ? Czy on zrobił ci krzywdę ? - spytała .
- Nie , zostaw mnie chcę pobyć trochę sama !!!! - wykrzyczała , po czym nie odezwała się już ani słowem ...
Dziewczyna nie była w stanie opisać jak się czuje , tak bardzo ją zranił ...
Jak mogła być tak głupia i wierzyć , że najładniejszy chłopak w szkole zwróci uwagę właśnie na nią , była tak bardzo naiwna .
Przez ostatnie kilka dni żyła jak w bajce , a teraz cała ta bajka zamieniła się w koszmar .
Nagle komórka Nicky zaczęła dzwonić , dziewczyna nie miała sił , żeby podejść , ale musiała sprawdzić kto to , numer , który się wyświetlał był dla niej nieznajomy , odebrała . To był on , na powrót mówił do niej głosem jakby ze snu :
- Hej , Nicky . Co tam ? Może zechciałabyś wyjść ? - był rozbawiony .
- JAK MASZ CZELNOŚĆ JESZCZE DO MNIE DZWONIĆ !!! POSZUKAJ SOBIE INNĄ TAK NAIWNĄ DZIEWCZYNĘ JAK JA ! Powodzenia - dziewczyna rozłączyła się i rzuciła telefonem .
Chłopak domyślił się , że Nicky widziała go w parku , ale teraz było mu to obojętne , takich naiwnych jak ona było w szkole dużo ...
Dziewczyna nie wiedziała co zrobić , poniosło ją , wyszła z pokoju i ruszyła do drzwi wyjściowych , po czym wybiegła z mieszkania i pobiegła na dach .
Teraz nie było już nic , nie liczył się on , Nicky usiadła na krawędzi , lecz nie mogła skoczyć , nie zrobiła by tego rodzicom i rodzeństwu . Odsunęła się od przepaści i położyła się dalej . Patrzyła jak chmury się przemieszczają , tak bardzo chciałaby teraz być po drugiej stronie , zastanawiała się jak tam jest , czy są tam tacy ludzie jak on . Tuż przy jej głowie leżał jakiś ostry kawałek metalu , odłamany od rynny , dziewczyna wzięła go do ręki i zaczęła się ciąć najpierw lekko , ale potem coraz mocniej , krew zaczęła płynąć małym strumykiem a potem coraz większym ... Nicky poczuła , że zaczyna odpływać ... powoli zaczęła widzieć coraz słabiej i słabiej , czuła jak ktoś nią potrząsa , słyszała czyjeś głosy , ale nie była w stanie odróżnić do kogo one należą , chciała powiedzieć , żeby ją zostawili , ale nie dała rady i wtedy właśnie straciła przytomność .
Gdy się ocknęła leżała na łóżku , przykryta białą pościelą , przy niej stała kroplówka z krwią a na krześle siedziała mama , była cała zapłakana , gdy tylko zobaczyła , że Nicky się obudziła
popłakała się jeszcze bardziej i zapytała :
- Kochanie , dlaczego , dlaczego to zrobiłaś ? - jej głos drżał ze strachu .
- Mamo ... ja nie wiem nic nie pamiętam , kto mnie znalazł ja byłam ... - urwał bo zabrakło jej sił , żeby dokończyć .
- Miałaś szczęście , jakaś dziewczyna , która często przesiaduje tam znalazła cię całą zakrwawioną i zadzwoniła po pogotowie , musiała cię znać po przybiegła po mnie i powiedziała gdzie jesteś . - trochę się uspokoiła , ale widać było , że dalej się denerwuje . 
- Ja nie wiem ... ( Nicky zaczęła się rozglądać ) Gdzie ja jestem ??? - spytała .
- W szpitalu , straciłaś za dużo krwi , żeby można było cię wypuścić do domu . - powiedziała .
- Aż tak ?? - dziewczyna była zdezorientowana , teraz dopiero zdała sobie sprawę , że wtedy nad sobą nie panowała . Nicky spojrzała w stronę okna , było już ciemno . Więc zapytała :
- Która godzina ?? 
- 5 minut po 22 . - odpowiedziała spoglądając na zegarek . 
- To ile ja tam leżałam ??
- Na dachu to z 15 minut , resztę czasu leżałaś w szpitalu , nieprzytomna . - odpowiedziała ze smutkiem .
- Jest już późno powinnaś już iść , musisz się wyspać . - powiedziała z troską dziewczyna .
- No nie wiem , chyba nie powinnam cię tu zostawiać samej . - stwierdziła .
- Musisz iść . Ja czuję się już dobrze . Poleżę trochę ... tylko Mamo .
- Tak , słonko ?
- Gdzie jest łazienka ? - spytała .
- Tutaj .  - powiedziała wskazując drzwi po prawej stronie - Jutro przyjdę z samego rana . Obiecuję .
- Dobrze , mamo . Kocham cię . Pa
- Ja ciebie też . Do jutra . - mama pocałowała córkę w czoło i wyszła z sali .
Nicky została sama , była w sali dwu osobowej , ale drugiego łóżka nikt nie zajmował .
Dziewczyna usiadła na łóżku i ponownie rozejrzała się po sali . Przy niej stała mała półeczka z komórką i chusteczkami higienicznymi a na dole leżała torba z ciuchami i kilkoma gazetami , wzięła więc jedną i zaczęła czytać , ale po chwili poczuła się senna , więc odłożyła ją i ułożyła się wygodnie na łóżku po czym zasnęła . 

2 komentarze:

  1. Ekhem jedna uwaga jeżeli ktoś podetnie sobie żyły leży w śpiączce przez parę tygodni..

    OdpowiedzUsuń
  2. hmmm ... nie wpadłam na to , no cóż trudno ;p

    OdpowiedzUsuń