Cz.5

Nadszedł dzień wyjazdu. Nicky cała w skowronkach odebrała świadectwo. Poszła szybko do domu spakowała się i czekała na Erica. Właśnie żegnała się z siostrą, gdy usłyszała dzwonek do drzwi. Otworzyła i ujrzała chłopaka, pożegnała się z siostrą, rodzicami i Merci. Przed jej blokiem zobaczyła dosyć duży camper
a w nim młodą parę machającą do nich ręką. Szybko zbiegła na dół i wsiadła do samochodu.
-Hej mała. Jestem Krystian- przywitał się nieznajomy-a to jest moja narzeczona Karolina- mówiąc to pocałował ją czule w usta.
-Cześć jestem Nicky-przedstawiła się dziewczyna.
- No to co ruszamy?-zapytała Karolina.
-Tak!!!- krzyknęli wszyscy razem.
-No to jazda!-wykrzyknęła dziewczyna Krystiana.
Ruszyli z piskiem opon. Eric i Nicky nie odzywali się do siebie po wczorajszym wydarzeniu.
-Słuuchaj, przepraszam poniosło mnie no i no tego...- zaczął nieśmiało chłopak
-Nie ma sprawy- uśmiechnęła się dziewczyna i pocałowała swojego partnera w usta.
-Kocham Cię- powiedział Eric.
-Słodziak- cmoknęła go w policzek.
-Mam dla Ciebie jeszcze jedną propozycję-szepnął jej czule do ucha.
- Jaką?- powiedziała nieśmiało.
-Albo... nie lepiej nie- szybko powiedział Eric.
-No mów!- prawie krzyknęła Nicky.
-No bo tak pomyślałem, że może...no bo są tylko dwuosobowe łóżka.
-Nie, znaczy...ale nie-powiedziała dziewczyna  odsuwając się od chłopaka.
-Daj mi dokończyć- zaśmiał się chłopak- chciałem zapytać czy mogłabyś spać z Karoliną, bo chyba ze mną nie bardzo.
-No raczej- również zaśmiała się dziewczyna- chociaż, może ta druga propozycja jest atrakcyjniejsza?
-Serio-dziwił się chłopak.
-Zobaczymy jak będą chcieli oni - dziewczyna wskazała na zakochanych
-Zobaczymy.
Reszta podróży minęła spokojnie. Wszyscy się śmiali, śpiewali i żartowali.
Gdy dojechali rozstawili grilla przed camperem, zjedli kolację i usiedli w kółku.
- No to co teraz?-zapytał Krystian- no bo na pewno nie położymy się spać o 20 co ?
- Może się przejdziemy? - spytała Karolina.
Wszyscy się zgodzili, więc ruszyli w drogę. Po godzinnym spacerze postanowili już wracać.

 Tuż przed campingiem zauważyli grupkę pijanych chłopaków w wieku Krystiana.
Chłopak Karoliny i Eric wskazali dziewczynom, aby schowały się gdzieś dalej. Karolina zdążyła schować się do campera, ale Nicky niestety już nie zdążyła więc schowała się za kępą krzewów.
- A kogo ja tu widzę ? - zapytał pijany mężczyzna.
- Nie chcemy problemów - odpowiedział Krystian.
- My też- krzyknął- co nie chłopaki ?
-No jasne- odpowiedzieli chórem.
Nagle pijany mężczyzna zauważył, że w krzakach coś się poruszyło. Podszedł tam i wyciągnął Nicky za rękę.
-No co my tu mamy?- zapytał chłopak.
Eric dostrzegł w oczach dziewczyny strach, sam jednak nie dał po sobie poznać lęku.
- No no widzę, że się jednak jeszcze dzisiaj zabawimy- zaśmiał się.
Dziewczyna zaczęła się wyrywać, ale na nic to nie dało.
-Zabawa się zaczyna...- zaczął całować Nicky po szyi, ta zaczęła go odpychać. w końcu Eric nie wytrzymał:
-Jestem z was wszystkich najmłodszy, chciał bym zacząć... Mógłbym?-spytał.
-Młodziak chce zacząć, bardzo proszę- popchnął dziewczynę a ta upadła na ziemię.
Eric podszedł do niej, nie wiedział co ma robić. Nie mógł z nią biec bo by go dogonili, nie mógł jej także tego zrobić... po pierwsze ona by mu tego nie wybaczyła a tym bardziej on sobie.
- No co?Nie wiesz jak się do tego zabrać, może jednak ci pokażę?-spytał mężczyzna.
-Tutaj na ulicy?
-Może się wykazać w camperze, weszlibyśmy a wy patrzylibyście przez okna- odezwał się zdenerwowany Krystian.
-Co wy na to chłopaki damy im trochę luzu?-spytał kawalerkę.
-Może być, ujdzie- usłyszał w odpowiedzi.
-No to raz, dwa, na co czekacie?
Krystian i Eric wciągnęli Nicky do campera i położyli na łóżku. Krystian szybko zaczął zamykać drzwi, nie mógł znaleźć odpowiedniego klucza a mężczyźni dalej czekali zniecierpliwieni. Eric postanowił coś zrobić, więc wślizgnął się na łóżko zaczął ją całować i dotykać po piersiach. Nareszcie Krystian znalazł klucz i zamknął drzwi. Karolina słysząc zamykające się drzwi ruszyła z piskiem opon, oby jak najdalej.
Gdy tylko ruszyli chłopak zszedł z dziewczyny a ta z płaczem uciekła na koniec campera. Gdy tylko Eric próbował do niej podejść ta zaczęła płakać jeszcze głośniej. Chłopak usiadł załamany, nie wiedział co robić.
Podszedł do niego Krystian:
- Może, Karolina z nią porozmawia?
- O Boże, co ja zrobiłem?- spytał prawie łkając Eric.
-Coś musiałeś, sam zrobiłbym to samo.
-Zawołam Karolinę, wszystko będzie dobrze.
Krystian zamienił się kierownicą z Karoliną, ta mijając Erica podeszła do Nicky.
- Nic ci nie jest?- spytała spokojnie.
-...nie-usłyszała cichą odpowiedz.
-Porozmawiamy?- chwyciła dziewczynę za rękę i razem usiadły na łóżku.
-Chcę wracać do domu- powiedziała Nicky.
-Nie możesz twoi rodzice domyśliliby się, że coś jest nie tak.
-Ja już nie chcę, proszę nie rób mi tego... chcę wrócić do domu- znowu zaczęła płakać.
-Posłuchaj, chłopaki wybrali najlepszą opcje, Eric nie miał wyboru musiał coś wtedy zrobić, ale popatrz na to z innej strony nic ci się nie stało, a mogło, do niczego nie doszło.
-Boję się.- powiedziała ledwo słyszalnie dziewczyna.
-Nie masz czego już nic ci nie grozi, ale mam prośbę...
-Jaką?
-Porozmawiaj z Eric'iem-powiedziała Karolina.
-Ok...okey-usłyszała odpowiedź- ale zostań tu.
Po chwili Karolina zawołał Erica, ten prawie przybiegł, usiadł obok nich.
- Ja przepraszam, tak bardzo przepraszam, nie powinienem cię dotykać... Przepraszam !-zaczął szybko Eric

-Tak bardzo się bałam!- powiedziała ze łzami w oczach Nicky.
-Wiem, wiem, przepraszam- szepnął Eric.
-Zostawię was samych- powiedziała Karolina, już schodziła gdy nagle Eric złapał ja za rękę:
-Dziękuje.
-Niema za co-odpowiedziała.
-Nic ci się nie stało?- spytał znowu zwracając się do Nicky.
-Nie, tylko chyba skręciłam rękę.
-Pokaż.
Okazało się, ze to tylko lekkie skręcenie. Krystian opatrzył rękę i obwinął ja bandażem. Po kilku minutach dojechali na inny camping.
-Jest już dosyć późno, czas już położyć się spać- powiedział Krystian.
-No tak jak śpimy?-spytała Karolina.
Cisza.
-Ojj no szybko! Chcecie razem?- spytał Krystian.
-Krystian!-warknęła Karolina.
-A wy jakbyście chcieli?-spytał Eric.
-No wiesz...-powiedział Krystian całując Karolinę...
-Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie- powiedziała Nicky
-No, raczej!- odrzekł Eric
-Ej no już dziećmi nie jesteście! A ja bym się niekomfortowo czuł śpiąc z Eric'iem...- powiedział 20-latek
-Ja raczej też... Nie żeby coś tylko tego... no- jąkał się nastolatek
-Ja mogę spać i z Eric'iem, i z Karoliną. No po prostu mi to jest obojętne- powiedziała Nicky
-No to zróbmy głosowanie!- zaproponowała Karolina.
-Okey!- odrzekli jednogłośnie.
-No to kto jest za tym, że ja z Eric'iem ?- spytał z udawaną odrazą Krystian.
Nicky jako jedyna uniosła rękę.
-A kto za tym, żebym ja z Karoliną- spytał zachęcająco chłopak.
Karolina i Krystian unieśli rękę w górę.
-No to przegłosowane!- powiedział dumnie Krystian
-Okeeeey.... To kto idzie się pierwszy myć?- zapytał dziwnym głosem Eric.
-Może na początek chłopcy a my pościelimy łóżka.- zaproponowała Karolina
-Nie ma sprawy - odpowiedzieli chłopcy.
Gdy Eric i Krystian poszli się myć dziewczyny zaczęły ścielić i rozmawiać.
-Ej Nicky no bo wiesz, jeśli nie chcesz spać z Eric'iem, to możemy jeszcze to zmienić- powiedziała czule Karolina.
-Nie, nie trzeba...chyba- odrzekła Nicky.
Krystian i Eric w mgnieniu oka wrócili z łazienki. Podczas, gdy dziewczyny poszły się myć, pomiędzy chłopakami doszło do szczerej rozmowy:
-Masz, może Ci się przydać- powiedział Krystian wręczając nastolatkowi małe opakowanie.
-Co t..? - nie dokończył bo zobaczył co to jest.
-Bierz!
-My nie, a na pewno nie dzisiaj!- zaczął szybko Eric.
-Czasami się tak wydaje a potem...wychodzi co innego- pouczył go Krystian.
-Ona, nie chce... a ja nie wiem- wyznał nastolatek.
-Załatwię, żebyście byli sami...- przerwał w połowie zdanie, ponieważ z łazienki wyszły dziewczyny.
-Hej, słyszałem, że w pobliżu jest niezła impreza. Może się wybierzemy?- zapytał Krystian
- Aaa oni?- zapytała niepewnie Karolina.
-Ta impreza jest od osiemnastu...?
-My zostaniemy- powiedzieli razem Nicky i Eric.
-No to idziemy?- spytał Krystian.
-No, chyba tak- odpowiedziała Karolina.
-To miłej zabawy!- powiedział siedemnastolatek.
-No my wam też- powiedział dwudziestolatek mrugając do Eric'a.
Para wyszła. Nastolatkowie długo rozmawiali o wszystkim i o niczym. Teraz byli sami. Eric zaczął całować dziewczynę po szyi i schodzić na dół. Nastolatka przytuliła się mocniej do chłopaka ten wylądował na łóżku teraz tulili się leżąc... Chłopak zaczął rozbierać Nicky. Pocałował ją w brzuch. Z dziewczyny wydobył się jęk rozkoszy. Tak małe pieszczoty odbierała z podwójną mocą. Dziewczyna zorientowała się co się z nią dzieje. Leżała nic się nie odzywając. Po chwili jednak zmieniła zdanie.
-Erick.. Erick zaczekaj!- sapnęła dziewczyna.
-Co się stało?- zapytał spocony chłopak.
-Nie wiem czy jest na to pora.
-Nie chcesz?- zapytał lekko urażony nastolatek
-Nie, kochanie, bardzo chcę. - powiedziała łapiąc kochanka za rękę.
-Okey... to zacznijmy od początku.
-Dobrze.
Erick delikatnie pocałował Nicky w usta. Musnął jej małżowinę i zapytał wzrokiem czy może zejść niżej. Skinęła głową. Chłopak cmoknął jej szyję zostawiając malinkę. Dziewczyna była zachwycona delikatnością swojego chłopaka. Chłopak ściągnął z siebie koszulkę. Dziewczyna lekko się zarumieniła. Eric postanowił zdjąć Nicky stanik. Długo mocował się z zapinką, ale w końcu mu się udało. Nastolatka zasłoniła swe piersi ręką. Eric zaczął całować dziewczynę po rękach jako zachętę i Nicky uległa. Odsłoniła swój biust. Chłopaka zbytnio nie zdziwił ten widok. Popatrzył się na dziewczynę z której można było wyczytać, że nie czuje się komfortowo.
- Nicky, jeśli nie chcesz... Powiedz. - szepnął cicho Eric.
- Przepraszam, ale nie dzisiaj. - usłyszał w odpowiedzi.
Chłopak zszedł z dziewczyny, podał bluzkę dziewczynie i poszedł na drugą stronę camper'a. Dziewczyna usiadła i nie wiedziała co powiedzieć, w końcu wstała i podeszła do Eric'a, po czym usiadła obok niego.
- " nie dzisiaj " - szepnął chłopak.
- Ja... ja przepraszam, mogłam się domyślić z jaką myślą zaprosiłeś mnie tutaj. - powiedziała cicho.
- Zapraszając Cię nie myślałem o tym. Ale gdy dałaś się całować i gdy zacząłem cię rozbierać ... - chłopak mówił szeptem.
- Nie powinnam tego tak przedłużać, to moja wina. - powiedziała.
- To nie twoja wina... - chłopak zaczął wyjmować jakieś pudełko, które najwidoczniej przeszkadzało mu. Eric odłożył opakowanie na bok, Nicky nachyliła się by wziąć je do ręki, ale Eric zabrał je. Dziewczyna spojrzała chłopakowi w oczy, ten spuścił twarz w dół.
- Co to jest? - dziewczyna trzymała chłopaka za rękę lekko próbując zabrać mu to co w niej trzymał - No pokaż!!!
Chłopak upuścił pudełko, Nicky schyliła się a gdy je podniosła na jej twarzy można było zauważyć zdziwienie ale także i złość.
- Nie planowałeś tego!? - krzyknęła.
- Nie, jak byłaś w łazience z Karoliną, Krystian mi to dał ... - powiedział cicho Eric.
- Rozmawiałeś z nim o tym?
- Tak, jakoś wyszło.- powiedział lekko speszony chłopak.
- Zaraz przyjdę.- dziewczyna odeszła.
Było jej ciężko, wyszła z camper'a i spoglądała w niebo pełne gwiazd. Widziała jak bardzo mu na niej zależy, nie mogła zapomnieć jego wzroku, tak przeszywającego. Nie wiedziała co zrobić dalej, postanowiła zadzwonić do Karoliny:
- Halo?- usłyszała znajomy głos.
- Cześć, to ja Nicky. Nie chcę Ci przeszkadzać ale nie wiem co mam zrobić.
- Co się stało?
- Eric, gdy zostaliśmy sami, zaczęliśmy się całować, on zaczął mnie rozbierać i...- dziewczyna łkała.- Ja to przerwałam, nie wiem dlaczego.
- Spokojnie, tylko nie płacz, po prostu nie byłaś gotowa.- powiedziała opiekuńczym głosem.- Mam do Ciebie przyjść?
- Nie, baw się dobrze, ja sobie poradzę.
- Okey, uważaj na siebie, cześć!
- Pa...- szepnęła.
Postanowiła wrócić do pojazdu. Gdy weszła, rozejrzała się dookoła, w łazience paliło się światło. Nicky usiadła na jednym z krzeseł i czekała na swojego chłopaka.
On jednak długo się nie pojawiał...