Cz. 7

Mijały dni, on się nie odzywał. Dziewczyna nie wiedziała w czym popełniła błąd, była u kresu załamania. Nie wiedziała co sprawiło, że w jednej minucie Eric tak bardzo się zmienił. Sposób w jaki ją potraktował sprawił, że ból rozdzierał wnętrze dziewczyny. Słowa, które wypowiedział krążyły w jej głowie. Nie miała pojęcia co sprawiło, że jej chłopak z czułego i kochanego zmienił się w podłego i chamskiego. Nicky od tamtego wydarzenia nie wychodziła z domu. Całe dnie przesiadywała w swoim pokoju.
Kocham Cię, Kocham Cię, Kocham Cię... Jak puste mogą być te słowa?
Tymczasem chłopak świetnie się bawił, telefon od jakiegoś czasu miał wyłączony, rodzice nie mieli z nim żadnego kontaktu. Eric utrzymywał się z pieniędzy ukradzionych Krystianowi. Co wieczór wychodził do klubu i wracał do hotelu z inną dziewczyną. Czy właśnie tego brakowało mu będąc z Nicky? Wolności?
Teraz nie myślał o tym co się wydarzyło teraz obchodziła go wyłącznie zabawa.
***
Nie da się opisać tego co teraz czuję, samotność... ból?
Tak wiele rzeczy chciałabym teraz zmienić, przeszłość i dzieciństwo. Gdy zamykam oczy wracam pamięcią kilka lat przed gdy jako 13-latka spędzałam każdą wolną chwilę z moją przyjaciółką, była mi tak bliską osobą. Byłyśmy nie rozłączne, była dla mnie jak druga siostra, kochałam ją. Jednak po sześciu latach przyjaźni musiała się wyprowadzić. Odkąd wyjechała zerwałyśmy ze sobą kontakt, mimo iż wiem, że ona o mnie zapomniała mała część mojego serca obumarła wraz z naszą przyjaźnią. Dokładnie pamiętam każdą  chwilę spędzoną z nią, tak wiele radości sprawiały mi nasze spotkania. Jestem ciekawa jak teraz układa się jej życie?
-Obiad na stole!- usłyszałam krzyk matki.
Wychodząc z mojego pokoju, w którym panowała ciemność zostałam oślepiona promieniami słońca.
Gdy weszłam do kuchni zauważyłam, że cała rodzina już siedzi przy stole.
-I co tam dzisiaj robiłyście?- spytała rodzicielka.
-Siedzia...- nie dokończyłam bo jak zwykle przerwała mi moja siostra.
-Byłam u Taylor'a, widziałam się z Eric'em.- powiedziała i spojrzała delikatnie się uśmiechając w moją stronę.
Nie wytrzymałam, wyszłam. Za sobą usłyszałam tylko głośną wymianę zdań. Od tamtego wydarzenia moja siostra stała się inna w stosunku do mnie. Nie poznawałam jej, nie wiem co takiego jej zrobiłam. Tak bardzo chcę, aby relacje pomiędzy nami były takie same jak wcześniej.
Siedzę zamknięta w pokoju, ciszę przerywa ciche drapanie w drzwi, uchylam jej i widzę Merci, no tak zapomniałam o niej...
***
Dziewczyna postanowiła wyprowadzić psa, pierwszy raz od kilku dni wyszła na zewnątrz. Jej celem stał się pobliski park, Nicky chodziła alejkami zielonego terenu już od 20 minut, chciała już wracać ale najwyraźniej Merci miała inne plany bo zaczęła ciągnąć ją w przeciwną stronę. Nastolatka nie mogąc zapanować nad psem, ustąpiła mu. Po kilku minutach uwagę dziewczyny przyciągnęła para siedząca na ławce. Po dokładnym przyjrzeniu się nastolatka dostrzegła, że jest to Eric, w momencie chłopak spojrzał na
Nicky, uśmiechnął się i pocałował dziewczynę siedzącą przy nim. Zemsta, to jedyne czego pragnęła teraz 16-latka, bez chwili zastanowienia skradła się do Eric'a klepnęła go lekko w ramię, a gdy ten się odwrócił napluła mu na twarz i uderzyła w policzek. Chłopak ze złości poczerwieniał, szybko wstał i popchnął Nicky, która wylądowała w stawie, wpadając uderzyła się głową tracąc przytomność...
~~~
I jak wam się podoba dodanie narracji pierwszoosobowej? Komentarze mile widziane ;) Następny powinien pojawić się 23.06.13 r.

Cz. 6

On jednak długo się nie pojawiał...

Dziewczyna zapukała lekko do łazienki, odpowiedziała jej cisza. Nastolatka zauważyła, że drzwi są otwarte, postanowiła wejść. Jej zdziwienie było ogromne, gdy okazało się, że w łazience nikogo nie ma. Trzasnęła szybko drzwiami i wybiegła z camper'a. Obiegła cały camping, Eric'a nigdzie nie było. Przerażona nie wiedziała co zrobić..

Kocha, on mnie kocha... czuje coś do mnie, wie jak wiele dla mnie znaczy? Czy może wszystkie słowa wypowiedziane przez niego to kłamstwa... Jak wyglądałoby jej życie, gdyby go nie spotkała? Byli parą, normalną parą... jej chłopak nie ignorował jej, rozmawiał z nią, darzył ją prawdziwym uczuciem... pomimo to zranił ją, cierpiała i nie była pewna czy nie zrobi tego ponownie...
Tym czasem chłopak siedział pod pobliskim drzewem, w oddali widział Nicky, która biegała, wykrzykując jego imię. Widział, że się martwi, a mimo to nie chciał do niej podejść i z nią porozmawiać. Widział jak cierpi... i to właśnie przez niego. Pierwszy raz, był chłodny i nieczuły, sytuacja ta zmieniła go... od teraz spoglądał na świat inaczej. W jednym momencie złość w nim narosła, gwałtownie wstał i podbiegł do dziewczyny.
-Nie potrzebuję Cię, tutaj jest tak wiele dziewczyn, a ja wybrałem Ciebie. Jaki byłem głupi! Znajdę sobie nową, nie będę miał z tym najmniejszego problemu!- wykrzyczał słowa prosto w twarz dziewczyny, mimo iż wyrzucił z siebie to co go dręczyło, słowa, które złamały serce Nicky nie wystarczyły, aby złość z niego uszła , popchną nastolatkę, a ta upadła na ziemię w oczach zaszkliły jej się łzy. Gdy myślała, że Eric odejdzie, on podszedł do niej, złożył na jej ustach pocałunek a potem jakby nigdy nic wrócił do capmer'u.
Nastolatka nie myślała, że jej chłopak będzie zdolny do czegoś tak podłego, jedynym wyjściem byli rodzice, 16-latka zadzwoniła do ojca, aby przyjechał po nią. Gdy usłyszała, że zaraz ktoś po nią przyjedzie usiadła tuż przy wjeździe do campingu, czekając na osobę, która ją stąd zabierze... Po około godzinie jej oczom ukazał się samochód ojca, ze łzami w oczach wsiadła do pojazdu, od razu została zasypana pytaniami, pomimo wielu próśb nie odpowiedziała na ani jedno...

Cz.5

Nadszedł dzień wyjazdu. Nicky cała w skowronkach odebrała świadectwo. Poszła szybko do domu spakowała się i czekała na Erica. Właśnie żegnała się z siostrą, gdy usłyszała dzwonek do drzwi. Otworzyła i ujrzała chłopaka, pożegnała się z siostrą, rodzicami i Merci. Przed jej blokiem zobaczyła dosyć duży camper
a w nim młodą parę machającą do nich ręką. Szybko zbiegła na dół i wsiadła do samochodu.
-Hej mała. Jestem Krystian- przywitał się nieznajomy-a to jest moja narzeczona Karolina- mówiąc to pocałował ją czule w usta.
-Cześć jestem Nicky-przedstawiła się dziewczyna.
- No to co ruszamy?-zapytała Karolina.
-Tak!!!- krzyknęli wszyscy razem.
-No to jazda!-wykrzyknęła dziewczyna Krystiana.
Ruszyli z piskiem opon. Eric i Nicky nie odzywali się do siebie po wczorajszym wydarzeniu.
-Słuuchaj, przepraszam poniosło mnie no i no tego...- zaczął nieśmiało chłopak
-Nie ma sprawy- uśmiechnęła się dziewczyna i pocałowała swojego partnera w usta.
-Kocham Cię- powiedział Eric.
-Słodziak- cmoknęła go w policzek.
-Mam dla Ciebie jeszcze jedną propozycję-szepnął jej czule do ucha.
- Jaką?- powiedziała nieśmiało.
-Albo... nie lepiej nie- szybko powiedział Eric.
-No mów!- prawie krzyknęła Nicky.
-No bo tak pomyślałem, że może...no bo są tylko dwuosobowe łóżka.
-Nie, znaczy...ale nie-powiedziała dziewczyna  odsuwając się od chłopaka.
-Daj mi dokończyć- zaśmiał się chłopak- chciałem zapytać czy mogłabyś spać z Karoliną, bo chyba ze mną nie bardzo.
-No raczej- również zaśmiała się dziewczyna- chociaż, może ta druga propozycja jest atrakcyjniejsza?
-Serio-dziwił się chłopak.
-Zobaczymy jak będą chcieli oni - dziewczyna wskazała na zakochanych
-Zobaczymy.
Reszta podróży minęła spokojnie. Wszyscy się śmiali, śpiewali i żartowali.
Gdy dojechali rozstawili grilla przed camperem, zjedli kolację i usiedli w kółku.
- No to co teraz?-zapytał Krystian- no bo na pewno nie położymy się spać o 20 co ?
- Może się przejdziemy? - spytała Karolina.
Wszyscy się zgodzili, więc ruszyli w drogę. Po godzinnym spacerze postanowili już wracać.

 Tuż przed campingiem zauważyli grupkę pijanych chłopaków w wieku Krystiana.
Chłopak Karoliny i Eric wskazali dziewczynom, aby schowały się gdzieś dalej. Karolina zdążyła schować się do campera, ale Nicky niestety już nie zdążyła więc schowała się za kępą krzewów.
- A kogo ja tu widzę ? - zapytał pijany mężczyzna.
- Nie chcemy problemów - odpowiedział Krystian.
- My też- krzyknął- co nie chłopaki ?
-No jasne- odpowiedzieli chórem.
Nagle pijany mężczyzna zauważył, że w krzakach coś się poruszyło. Podszedł tam i wyciągnął Nicky za rękę.
-No co my tu mamy?- zapytał chłopak.
Eric dostrzegł w oczach dziewczyny strach, sam jednak nie dał po sobie poznać lęku.
- No no widzę, że się jednak jeszcze dzisiaj zabawimy- zaśmiał się.
Dziewczyna zaczęła się wyrywać, ale na nic to nie dało.
-Zabawa się zaczyna...- zaczął całować Nicky po szyi, ta zaczęła go odpychać. w końcu Eric nie wytrzymał:
-Jestem z was wszystkich najmłodszy, chciał bym zacząć... Mógłbym?-spytał.
-Młodziak chce zacząć, bardzo proszę- popchnął dziewczynę a ta upadła na ziemię.
Eric podszedł do niej, nie wiedział co ma robić. Nie mógł z nią biec bo by go dogonili, nie mógł jej także tego zrobić... po pierwsze ona by mu tego nie wybaczyła a tym bardziej on sobie.
- No co?Nie wiesz jak się do tego zabrać, może jednak ci pokażę?-spytał mężczyzna.
-Tutaj na ulicy?
-Może się wykazać w camperze, weszlibyśmy a wy patrzylibyście przez okna- odezwał się zdenerwowany Krystian.
-Co wy na to chłopaki damy im trochę luzu?-spytał kawalerkę.
-Może być, ujdzie- usłyszał w odpowiedzi.
-No to raz, dwa, na co czekacie?
Krystian i Eric wciągnęli Nicky do campera i położyli na łóżku. Krystian szybko zaczął zamykać drzwi, nie mógł znaleźć odpowiedniego klucza a mężczyźni dalej czekali zniecierpliwieni. Eric postanowił coś zrobić, więc wślizgnął się na łóżko zaczął ją całować i dotykać po piersiach. Nareszcie Krystian znalazł klucz i zamknął drzwi. Karolina słysząc zamykające się drzwi ruszyła z piskiem opon, oby jak najdalej.
Gdy tylko ruszyli chłopak zszedł z dziewczyny a ta z płaczem uciekła na koniec campera. Gdy tylko Eric próbował do niej podejść ta zaczęła płakać jeszcze głośniej. Chłopak usiadł załamany, nie wiedział co robić.
Podszedł do niego Krystian:
- Może, Karolina z nią porozmawia?
- O Boże, co ja zrobiłem?- spytał prawie łkając Eric.
-Coś musiałeś, sam zrobiłbym to samo.
-Zawołam Karolinę, wszystko będzie dobrze.
Krystian zamienił się kierownicą z Karoliną, ta mijając Erica podeszła do Nicky.
- Nic ci nie jest?- spytała spokojnie.
-...nie-usłyszała cichą odpowiedz.
-Porozmawiamy?- chwyciła dziewczynę za rękę i razem usiadły na łóżku.
-Chcę wracać do domu- powiedziała Nicky.
-Nie możesz twoi rodzice domyśliliby się, że coś jest nie tak.
-Ja już nie chcę, proszę nie rób mi tego... chcę wrócić do domu- znowu zaczęła płakać.
-Posłuchaj, chłopaki wybrali najlepszą opcje, Eric nie miał wyboru musiał coś wtedy zrobić, ale popatrz na to z innej strony nic ci się nie stało, a mogło, do niczego nie doszło.
-Boję się.- powiedziała ledwo słyszalnie dziewczyna.
-Nie masz czego już nic ci nie grozi, ale mam prośbę...
-Jaką?
-Porozmawiaj z Eric'iem-powiedziała Karolina.
-Ok...okey-usłyszała odpowiedź- ale zostań tu.
Po chwili Karolina zawołał Erica, ten prawie przybiegł, usiadł obok nich.
- Ja przepraszam, tak bardzo przepraszam, nie powinienem cię dotykać... Przepraszam !-zaczął szybko Eric

-Tak bardzo się bałam!- powiedziała ze łzami w oczach Nicky.
-Wiem, wiem, przepraszam- szepnął Eric.
-Zostawię was samych- powiedziała Karolina, już schodziła gdy nagle Eric złapał ja za rękę:
-Dziękuje.
-Niema za co-odpowiedziała.
-Nic ci się nie stało?- spytał znowu zwracając się do Nicky.
-Nie, tylko chyba skręciłam rękę.
-Pokaż.
Okazało się, ze to tylko lekkie skręcenie. Krystian opatrzył rękę i obwinął ja bandażem. Po kilku minutach dojechali na inny camping.
-Jest już dosyć późno, czas już położyć się spać- powiedział Krystian.
-No tak jak śpimy?-spytała Karolina.
Cisza.
-Ojj no szybko! Chcecie razem?- spytał Krystian.
-Krystian!-warknęła Karolina.
-A wy jakbyście chcieli?-spytał Eric.
-No wiesz...-powiedział Krystian całując Karolinę...
-Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie- powiedziała Nicky
-No, raczej!- odrzekł Eric
-Ej no już dziećmi nie jesteście! A ja bym się niekomfortowo czuł śpiąc z Eric'iem...- powiedział 20-latek
-Ja raczej też... Nie żeby coś tylko tego... no- jąkał się nastolatek
-Ja mogę spać i z Eric'iem, i z Karoliną. No po prostu mi to jest obojętne- powiedziała Nicky
-No to zróbmy głosowanie!- zaproponowała Karolina.
-Okey!- odrzekli jednogłośnie.
-No to kto jest za tym, że ja z Eric'iem ?- spytał z udawaną odrazą Krystian.
Nicky jako jedyna uniosła rękę.
-A kto za tym, żebym ja z Karoliną- spytał zachęcająco chłopak.
Karolina i Krystian unieśli rękę w górę.
-No to przegłosowane!- powiedział dumnie Krystian
-Okeeeey.... To kto idzie się pierwszy myć?- zapytał dziwnym głosem Eric.
-Może na początek chłopcy a my pościelimy łóżka.- zaproponowała Karolina
-Nie ma sprawy - odpowiedzieli chłopcy.
Gdy Eric i Krystian poszli się myć dziewczyny zaczęły ścielić i rozmawiać.
-Ej Nicky no bo wiesz, jeśli nie chcesz spać z Eric'iem, to możemy jeszcze to zmienić- powiedziała czule Karolina.
-Nie, nie trzeba...chyba- odrzekła Nicky.
Krystian i Eric w mgnieniu oka wrócili z łazienki. Podczas, gdy dziewczyny poszły się myć, pomiędzy chłopakami doszło do szczerej rozmowy:
-Masz, może Ci się przydać- powiedział Krystian wręczając nastolatkowi małe opakowanie.
-Co t..? - nie dokończył bo zobaczył co to jest.
-Bierz!
-My nie, a na pewno nie dzisiaj!- zaczął szybko Eric.
-Czasami się tak wydaje a potem...wychodzi co innego- pouczył go Krystian.
-Ona, nie chce... a ja nie wiem- wyznał nastolatek.
-Załatwię, żebyście byli sami...- przerwał w połowie zdanie, ponieważ z łazienki wyszły dziewczyny.
-Hej, słyszałem, że w pobliżu jest niezła impreza. Może się wybierzemy?- zapytał Krystian
- Aaa oni?- zapytała niepewnie Karolina.
-Ta impreza jest od osiemnastu...?
-My zostaniemy- powiedzieli razem Nicky i Eric.
-No to idziemy?- spytał Krystian.
-No, chyba tak- odpowiedziała Karolina.
-To miłej zabawy!- powiedział siedemnastolatek.
-No my wam też- powiedział dwudziestolatek mrugając do Eric'a.
Para wyszła. Nastolatkowie długo rozmawiali o wszystkim i o niczym. Teraz byli sami. Eric zaczął całować dziewczynę po szyi i schodzić na dół. Nastolatka przytuliła się mocniej do chłopaka ten wylądował na łóżku teraz tulili się leżąc... Chłopak zaczął rozbierać Nicky. Pocałował ją w brzuch. Z dziewczyny wydobył się jęk rozkoszy. Tak małe pieszczoty odbierała z podwójną mocą. Dziewczyna zorientowała się co się z nią dzieje. Leżała nic się nie odzywając. Po chwili jednak zmieniła zdanie.
-Erick.. Erick zaczekaj!- sapnęła dziewczyna.
-Co się stało?- zapytał spocony chłopak.
-Nie wiem czy jest na to pora.
-Nie chcesz?- zapytał lekko urażony nastolatek
-Nie, kochanie, bardzo chcę. - powiedziała łapiąc kochanka za rękę.
-Okey... to zacznijmy od początku.
-Dobrze.
Erick delikatnie pocałował Nicky w usta. Musnął jej małżowinę i zapytał wzrokiem czy może zejść niżej. Skinęła głową. Chłopak cmoknął jej szyję zostawiając malinkę. Dziewczyna była zachwycona delikatnością swojego chłopaka. Chłopak ściągnął z siebie koszulkę. Dziewczyna lekko się zarumieniła. Eric postanowił zdjąć Nicky stanik. Długo mocował się z zapinką, ale w końcu mu się udało. Nastolatka zasłoniła swe piersi ręką. Eric zaczął całować dziewczynę po rękach jako zachętę i Nicky uległa. Odsłoniła swój biust. Chłopaka zbytnio nie zdziwił ten widok. Popatrzył się na dziewczynę z której można było wyczytać, że nie czuje się komfortowo.
- Nicky, jeśli nie chcesz... Powiedz. - szepnął cicho Eric.
- Przepraszam, ale nie dzisiaj. - usłyszał w odpowiedzi.
Chłopak zszedł z dziewczyny, podał bluzkę dziewczynie i poszedł na drugą stronę camper'a. Dziewczyna usiadła i nie wiedziała co powiedzieć, w końcu wstała i podeszła do Eric'a, po czym usiadła obok niego.
- " nie dzisiaj " - szepnął chłopak.
- Ja... ja przepraszam, mogłam się domyślić z jaką myślą zaprosiłeś mnie tutaj. - powiedziała cicho.
- Zapraszając Cię nie myślałem o tym. Ale gdy dałaś się całować i gdy zacząłem cię rozbierać ... - chłopak mówił szeptem.
- Nie powinnam tego tak przedłużać, to moja wina. - powiedziała.
- To nie twoja wina... - chłopak zaczął wyjmować jakieś pudełko, które najwidoczniej przeszkadzało mu. Eric odłożył opakowanie na bok, Nicky nachyliła się by wziąć je do ręki, ale Eric zabrał je. Dziewczyna spojrzała chłopakowi w oczy, ten spuścił twarz w dół.
- Co to jest? - dziewczyna trzymała chłopaka za rękę lekko próbując zabrać mu to co w niej trzymał - No pokaż!!!
Chłopak upuścił pudełko, Nicky schyliła się a gdy je podniosła na jej twarzy można było zauważyć zdziwienie ale także i złość.
- Nie planowałeś tego!? - krzyknęła.
- Nie, jak byłaś w łazience z Karoliną, Krystian mi to dał ... - powiedział cicho Eric.
- Rozmawiałeś z nim o tym?
- Tak, jakoś wyszło.- powiedział lekko speszony chłopak.
- Zaraz przyjdę.- dziewczyna odeszła.
Było jej ciężko, wyszła z camper'a i spoglądała w niebo pełne gwiazd. Widziała jak bardzo mu na niej zależy, nie mogła zapomnieć jego wzroku, tak przeszywającego. Nie wiedziała co zrobić dalej, postanowiła zadzwonić do Karoliny:
- Halo?- usłyszała znajomy głos.
- Cześć, to ja Nicky. Nie chcę Ci przeszkadzać ale nie wiem co mam zrobić.
- Co się stało?
- Eric, gdy zostaliśmy sami, zaczęliśmy się całować, on zaczął mnie rozbierać i...- dziewczyna łkała.- Ja to przerwałam, nie wiem dlaczego.
- Spokojnie, tylko nie płacz, po prostu nie byłaś gotowa.- powiedziała opiekuńczym głosem.- Mam do Ciebie przyjść?
- Nie, baw się dobrze, ja sobie poradzę.
- Okey, uważaj na siebie, cześć!
- Pa...- szepnęła.
Postanowiła wrócić do pojazdu. Gdy weszła, rozejrzała się dookoła, w łazience paliło się światło. Nicky usiadła na jednym z krzeseł i czekała na swojego chłopaka.
On jednak długo się nie pojawiał...

Powrót!

Od jakiegoś czasu nie dodawałam nowych postów, po prostu się poddałam widząc małą liczbę wyświetleń i komentarzy. Ale dzisiaj postanowiłam powrócić! Domyślam się, że mało kto będzie to czytał ale przede wszystkim piszę ten blog dla siebie. Miłego czytania ;p