Cz. 8

Słyszałem krzyki przechodniów i dziewczyny towarzyszącej mi cały dzień. W mojej głowie przebiegało tysiąc myśli na minutę. Rozejrzałem się dookoła, spojrzałem w stronę stawu, w którym leżała niewładna 16-latka. Szybkim tempem ruszyłem w stronę domu, z każdą chwilą biegłem coraz szybciej, nie zważając już na nic wbiegłem na ulicę... białe światło to jedyne co potem ujrzałem.
~~~
-Dzwońcie po karetkę, szybko!- słychać było krzyki zebranych wokół ludzi.
Chłopak leżał na środku jezdni, nie oddychał. Gdyby tylko mógł cofnąć wtedy czas do dnia, w którym spotkał człowieka, który wręczył mu paczuszkę z białym proszkiem...
Tym czasem chłopak siedział pod pobliskim drzewem, w oddali widział Nicky, która biegała, wykrzykując jego imię. W pewnym momencie podszedł do niego mężczyzna, wetknął mu w rękę małą torebeczkę i odszedł...
I tak to się zaczęło, właśnie tamtego dnia zrobił coś czego nigdy nie powinien zrobić.
~~~
Trochę krótkie wyszło xD Dalej czekam na komentarze ;p

Cz. 7

Mijały dni, on się nie odzywał. Dziewczyna nie wiedziała w czym popełniła błąd, była u kresu załamania. Nie wiedziała co sprawiło, że w jednej minucie Eric tak bardzo się zmienił. Sposób w jaki ją potraktował sprawił, że ból rozdzierał wnętrze dziewczyny. Słowa, które wypowiedział krążyły w jej głowie. Nie miała pojęcia co sprawiło, że jej chłopak z czułego i kochanego zmienił się w podłego i chamskiego. Nicky od tamtego wydarzenia nie wychodziła z domu. Całe dnie przesiadywała w swoim pokoju.
Kocham Cię, Kocham Cię, Kocham Cię... Jak puste mogą być te słowa?
Tymczasem chłopak świetnie się bawił, telefon od jakiegoś czasu miał wyłączony, rodzice nie mieli z nim żadnego kontaktu. Eric utrzymywał się z pieniędzy ukradzionych Krystianowi. Co wieczór wychodził do klubu i wracał do hotelu z inną dziewczyną. Czy właśnie tego brakowało mu będąc z Nicky? Wolności?
Teraz nie myślał o tym co się wydarzyło teraz obchodziła go wyłącznie zabawa.
***
Nie da się opisać tego co teraz czuję, samotność... ból?
Tak wiele rzeczy chciałabym teraz zmienić, przeszłość i dzieciństwo. Gdy zamykam oczy wracam pamięcią kilka lat przed gdy jako 13-latka spędzałam każdą wolną chwilę z moją przyjaciółką, była mi tak bliską osobą. Byłyśmy nie rozłączne, była dla mnie jak druga siostra, kochałam ją. Jednak po sześciu latach przyjaźni musiała się wyprowadzić. Odkąd wyjechała zerwałyśmy ze sobą kontakt, mimo iż wiem, że ona o mnie zapomniała mała część mojego serca obumarła wraz z naszą przyjaźnią. Dokładnie pamiętam każdą  chwilę spędzoną z nią, tak wiele radości sprawiały mi nasze spotkania. Jestem ciekawa jak teraz układa się jej życie?
-Obiad na stole!- usłyszałam krzyk matki.
Wychodząc z mojego pokoju, w którym panowała ciemność zostałam oślepiona promieniami słońca.
Gdy weszłam do kuchni zauważyłam, że cała rodzina już siedzi przy stole.
-I co tam dzisiaj robiłyście?- spytała rodzicielka.
-Siedzia...- nie dokończyłam bo jak zwykle przerwała mi moja siostra.
-Byłam u Taylor'a, widziałam się z Eric'em.- powiedziała i spojrzała delikatnie się uśmiechając w moją stronę.
Nie wytrzymałam, wyszłam. Za sobą usłyszałam tylko głośną wymianę zdań. Od tamtego wydarzenia moja siostra stała się inna w stosunku do mnie. Nie poznawałam jej, nie wiem co takiego jej zrobiłam. Tak bardzo chcę, aby relacje pomiędzy nami były takie same jak wcześniej.
Siedzę zamknięta w pokoju, ciszę przerywa ciche drapanie w drzwi, uchylam jej i widzę Merci, no tak zapomniałam o niej...
***
Dziewczyna postanowiła wyprowadzić psa, pierwszy raz od kilku dni wyszła na zewnątrz. Jej celem stał się pobliski park, Nicky chodziła alejkami zielonego terenu już od 20 minut, chciała już wracać ale najwyraźniej Merci miała inne plany bo zaczęła ciągnąć ją w przeciwną stronę. Nastolatka nie mogąc zapanować nad psem, ustąpiła mu. Po kilku minutach uwagę dziewczyny przyciągnęła para siedząca na ławce. Po dokładnym przyjrzeniu się nastolatka dostrzegła, że jest to Eric, w momencie chłopak spojrzał na
Nicky, uśmiechnął się i pocałował dziewczynę siedzącą przy nim. Zemsta, to jedyne czego pragnęła teraz 16-latka, bez chwili zastanowienia skradła się do Eric'a klepnęła go lekko w ramię, a gdy ten się odwrócił napluła mu na twarz i uderzyła w policzek. Chłopak ze złości poczerwieniał, szybko wstał i popchnął Nicky, która wylądowała w stawie, wpadając uderzyła się głową tracąc przytomność...
~~~
I jak wam się podoba dodanie narracji pierwszoosobowej? Komentarze mile widziane ;) Następny powinien pojawić się 23.06.13 r.

Cz. 6

On jednak długo się nie pojawiał...

Dziewczyna zapukała lekko do łazienki, odpowiedziała jej cisza. Nastolatka zauważyła, że drzwi są otwarte, postanowiła wejść. Jej zdziwienie było ogromne, gdy okazało się, że w łazience nikogo nie ma. Trzasnęła szybko drzwiami i wybiegła z camper'a. Obiegła cały camping, Eric'a nigdzie nie było. Przerażona nie wiedziała co zrobić..

Kocha, on mnie kocha... czuje coś do mnie, wie jak wiele dla mnie znaczy? Czy może wszystkie słowa wypowiedziane przez niego to kłamstwa... Jak wyglądałoby jej życie, gdyby go nie spotkała? Byli parą, normalną parą... jej chłopak nie ignorował jej, rozmawiał z nią, darzył ją prawdziwym uczuciem... pomimo to zranił ją, cierpiała i nie była pewna czy nie zrobi tego ponownie...
Tym czasem chłopak siedział pod pobliskim drzewem, w oddali widział Nicky, która biegała, wykrzykując jego imię. Widział, że się martwi, a mimo to nie chciał do niej podejść i z nią porozmawiać. Widział jak cierpi... i to właśnie przez niego. Pierwszy raz, był chłodny i nieczuły, sytuacja ta zmieniła go... od teraz spoglądał na świat inaczej. W jednym momencie złość w nim narosła, gwałtownie wstał i podbiegł do dziewczyny.
-Nie potrzebuję Cię, tutaj jest tak wiele dziewczyn, a ja wybrałem Ciebie. Jaki byłem głupi! Znajdę sobie nową, nie będę miał z tym najmniejszego problemu!- wykrzyczał słowa prosto w twarz dziewczyny, mimo iż wyrzucił z siebie to co go dręczyło, słowa, które złamały serce Nicky nie wystarczyły, aby złość z niego uszła , popchną nastolatkę, a ta upadła na ziemię w oczach zaszkliły jej się łzy. Gdy myślała, że Eric odejdzie, on podszedł do niej, złożył na jej ustach pocałunek a potem jakby nigdy nic wrócił do capmer'u.
Nastolatka nie myślała, że jej chłopak będzie zdolny do czegoś tak podłego, jedynym wyjściem byli rodzice, 16-latka zadzwoniła do ojca, aby przyjechał po nią. Gdy usłyszała, że zaraz ktoś po nią przyjedzie usiadła tuż przy wjeździe do campingu, czekając na osobę, która ją stąd zabierze... Po około godzinie jej oczom ukazał się samochód ojca, ze łzami w oczach wsiadła do pojazdu, od razu została zasypana pytaniami, pomimo wielu próśb nie odpowiedziała na ani jedno...

Cz.5

Nadszedł dzień wyjazdu. Nicky cała w skowronkach odebrała świadectwo. Poszła szybko do domu spakowała się i czekała na Erica. Właśnie żegnała się z siostrą, gdy usłyszała dzwonek do drzwi. Otworzyła i ujrzała chłopaka, pożegnała się z siostrą, rodzicami i Merci. Przed jej blokiem zobaczyła dosyć duży camper
a w nim młodą parę machającą do nich ręką. Szybko zbiegła na dół i wsiadła do samochodu.
-Hej mała. Jestem Krystian- przywitał się nieznajomy-a to jest moja narzeczona Karolina- mówiąc to pocałował ją czule w usta.
-Cześć jestem Nicky-przedstawiła się dziewczyna.
- No to co ruszamy?-zapytała Karolina.
-Tak!!!- krzyknęli wszyscy razem.
-No to jazda!-wykrzyknęła dziewczyna Krystiana.
Ruszyli z piskiem opon. Eric i Nicky nie odzywali się do siebie po wczorajszym wydarzeniu.
-Słuuchaj, przepraszam poniosło mnie no i no tego...- zaczął nieśmiało chłopak
-Nie ma sprawy- uśmiechnęła się dziewczyna i pocałowała swojego partnera w usta.
-Kocham Cię- powiedział Eric.
-Słodziak- cmoknęła go w policzek.
-Mam dla Ciebie jeszcze jedną propozycję-szepnął jej czule do ucha.
- Jaką?- powiedziała nieśmiało.
-Albo... nie lepiej nie- szybko powiedział Eric.
-No mów!- prawie krzyknęła Nicky.
-No bo tak pomyślałem, że może...no bo są tylko dwuosobowe łóżka.
-Nie, znaczy...ale nie-powiedziała dziewczyna  odsuwając się od chłopaka.
-Daj mi dokończyć- zaśmiał się chłopak- chciałem zapytać czy mogłabyś spać z Karoliną, bo chyba ze mną nie bardzo.
-No raczej- również zaśmiała się dziewczyna- chociaż, może ta druga propozycja jest atrakcyjniejsza?
-Serio-dziwił się chłopak.
-Zobaczymy jak będą chcieli oni - dziewczyna wskazała na zakochanych
-Zobaczymy.
Reszta podróży minęła spokojnie. Wszyscy się śmiali, śpiewali i żartowali.
Gdy dojechali rozstawili grilla przed camperem, zjedli kolację i usiedli w kółku.
- No to co teraz?-zapytał Krystian- no bo na pewno nie położymy się spać o 20 co ?
- Może się przejdziemy? - spytała Karolina.
Wszyscy się zgodzili, więc ruszyli w drogę. Po godzinnym spacerze postanowili już wracać.

 Tuż przed campingiem zauważyli grupkę pijanych chłopaków w wieku Krystiana.
Chłopak Karoliny i Eric wskazali dziewczynom, aby schowały się gdzieś dalej. Karolina zdążyła schować się do campera, ale Nicky niestety już nie zdążyła więc schowała się za kępą krzewów.
- A kogo ja tu widzę ? - zapytał pijany mężczyzna.
- Nie chcemy problemów - odpowiedział Krystian.
- My też- krzyknął- co nie chłopaki ?
-No jasne- odpowiedzieli chórem.
Nagle pijany mężczyzna zauważył, że w krzakach coś się poruszyło. Podszedł tam i wyciągnął Nicky za rękę.
-No co my tu mamy?- zapytał chłopak.
Eric dostrzegł w oczach dziewczyny strach, sam jednak nie dał po sobie poznać lęku.
- No no widzę, że się jednak jeszcze dzisiaj zabawimy- zaśmiał się.
Dziewczyna zaczęła się wyrywać, ale na nic to nie dało.
-Zabawa się zaczyna...- zaczął całować Nicky po szyi, ta zaczęła go odpychać. w końcu Eric nie wytrzymał:
-Jestem z was wszystkich najmłodszy, chciał bym zacząć... Mógłbym?-spytał.
-Młodziak chce zacząć, bardzo proszę- popchnął dziewczynę a ta upadła na ziemię.
Eric podszedł do niej, nie wiedział co ma robić. Nie mógł z nią biec bo by go dogonili, nie mógł jej także tego zrobić... po pierwsze ona by mu tego nie wybaczyła a tym bardziej on sobie.
- No co?Nie wiesz jak się do tego zabrać, może jednak ci pokażę?-spytał mężczyzna.
-Tutaj na ulicy?
-Może się wykazać w camperze, weszlibyśmy a wy patrzylibyście przez okna- odezwał się zdenerwowany Krystian.
-Co wy na to chłopaki damy im trochę luzu?-spytał kawalerkę.
-Może być, ujdzie- usłyszał w odpowiedzi.
-No to raz, dwa, na co czekacie?
Krystian i Eric wciągnęli Nicky do campera i położyli na łóżku. Krystian szybko zaczął zamykać drzwi, nie mógł znaleźć odpowiedniego klucza a mężczyźni dalej czekali zniecierpliwieni. Eric postanowił coś zrobić, więc wślizgnął się na łóżko zaczął ją całować i dotykać po piersiach. Nareszcie Krystian znalazł klucz i zamknął drzwi. Karolina słysząc zamykające się drzwi ruszyła z piskiem opon, oby jak najdalej.
Gdy tylko ruszyli chłopak zszedł z dziewczyny a ta z płaczem uciekła na koniec campera. Gdy tylko Eric próbował do niej podejść ta zaczęła płakać jeszcze głośniej. Chłopak usiadł załamany, nie wiedział co robić.
Podszedł do niego Krystian:
- Może, Karolina z nią porozmawia?
- O Boże, co ja zrobiłem?- spytał prawie łkając Eric.
-Coś musiałeś, sam zrobiłbym to samo.
-Zawołam Karolinę, wszystko będzie dobrze.
Krystian zamienił się kierownicą z Karoliną, ta mijając Erica podeszła do Nicky.
- Nic ci nie jest?- spytała spokojnie.
-...nie-usłyszała cichą odpowiedz.
-Porozmawiamy?- chwyciła dziewczynę za rękę i razem usiadły na łóżku.
-Chcę wracać do domu- powiedziała Nicky.
-Nie możesz twoi rodzice domyśliliby się, że coś jest nie tak.
-Ja już nie chcę, proszę nie rób mi tego... chcę wrócić do domu- znowu zaczęła płakać.
-Posłuchaj, chłopaki wybrali najlepszą opcje, Eric nie miał wyboru musiał coś wtedy zrobić, ale popatrz na to z innej strony nic ci się nie stało, a mogło, do niczego nie doszło.
-Boję się.- powiedziała ledwo słyszalnie dziewczyna.
-Nie masz czego już nic ci nie grozi, ale mam prośbę...
-Jaką?
-Porozmawiaj z Eric'iem-powiedziała Karolina.
-Ok...okey-usłyszała odpowiedź- ale zostań tu.
Po chwili Karolina zawołał Erica, ten prawie przybiegł, usiadł obok nich.
- Ja przepraszam, tak bardzo przepraszam, nie powinienem cię dotykać... Przepraszam !-zaczął szybko Eric

-Tak bardzo się bałam!- powiedziała ze łzami w oczach Nicky.
-Wiem, wiem, przepraszam- szepnął Eric.
-Zostawię was samych- powiedziała Karolina, już schodziła gdy nagle Eric złapał ja za rękę:
-Dziękuje.
-Niema za co-odpowiedziała.
-Nic ci się nie stało?- spytał znowu zwracając się do Nicky.
-Nie, tylko chyba skręciłam rękę.
-Pokaż.
Okazało się, ze to tylko lekkie skręcenie. Krystian opatrzył rękę i obwinął ja bandażem. Po kilku minutach dojechali na inny camping.
-Jest już dosyć późno, czas już położyć się spać- powiedział Krystian.
-No tak jak śpimy?-spytała Karolina.
Cisza.
-Ojj no szybko! Chcecie razem?- spytał Krystian.
-Krystian!-warknęła Karolina.
-A wy jakbyście chcieli?-spytał Eric.
-No wiesz...-powiedział Krystian całując Karolinę...
-Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie- powiedziała Nicky
-No, raczej!- odrzekł Eric
-Ej no już dziećmi nie jesteście! A ja bym się niekomfortowo czuł śpiąc z Eric'iem...- powiedział 20-latek
-Ja raczej też... Nie żeby coś tylko tego... no- jąkał się nastolatek
-Ja mogę spać i z Eric'iem, i z Karoliną. No po prostu mi to jest obojętne- powiedziała Nicky
-No to zróbmy głosowanie!- zaproponowała Karolina.
-Okey!- odrzekli jednogłośnie.
-No to kto jest za tym, że ja z Eric'iem ?- spytał z udawaną odrazą Krystian.
Nicky jako jedyna uniosła rękę.
-A kto za tym, żebym ja z Karoliną- spytał zachęcająco chłopak.
Karolina i Krystian unieśli rękę w górę.
-No to przegłosowane!- powiedział dumnie Krystian
-Okeeeey.... To kto idzie się pierwszy myć?- zapytał dziwnym głosem Eric.
-Może na początek chłopcy a my pościelimy łóżka.- zaproponowała Karolina
-Nie ma sprawy - odpowiedzieli chłopcy.
Gdy Eric i Krystian poszli się myć dziewczyny zaczęły ścielić i rozmawiać.
-Ej Nicky no bo wiesz, jeśli nie chcesz spać z Eric'iem, to możemy jeszcze to zmienić- powiedziała czule Karolina.
-Nie, nie trzeba...chyba- odrzekła Nicky.
Krystian i Eric w mgnieniu oka wrócili z łazienki. Podczas, gdy dziewczyny poszły się myć, pomiędzy chłopakami doszło do szczerej rozmowy:
-Masz, może Ci się przydać- powiedział Krystian wręczając nastolatkowi małe opakowanie.
-Co t..? - nie dokończył bo zobaczył co to jest.
-Bierz!
-My nie, a na pewno nie dzisiaj!- zaczął szybko Eric.
-Czasami się tak wydaje a potem...wychodzi co innego- pouczył go Krystian.
-Ona, nie chce... a ja nie wiem- wyznał nastolatek.
-Załatwię, żebyście byli sami...- przerwał w połowie zdanie, ponieważ z łazienki wyszły dziewczyny.
-Hej, słyszałem, że w pobliżu jest niezła impreza. Może się wybierzemy?- zapytał Krystian
- Aaa oni?- zapytała niepewnie Karolina.
-Ta impreza jest od osiemnastu...?
-My zostaniemy- powiedzieli razem Nicky i Eric.
-No to idziemy?- spytał Krystian.
-No, chyba tak- odpowiedziała Karolina.
-To miłej zabawy!- powiedział siedemnastolatek.
-No my wam też- powiedział dwudziestolatek mrugając do Eric'a.
Para wyszła. Nastolatkowie długo rozmawiali o wszystkim i o niczym. Teraz byli sami. Eric zaczął całować dziewczynę po szyi i schodzić na dół. Nastolatka przytuliła się mocniej do chłopaka ten wylądował na łóżku teraz tulili się leżąc... Chłopak zaczął rozbierać Nicky. Pocałował ją w brzuch. Z dziewczyny wydobył się jęk rozkoszy. Tak małe pieszczoty odbierała z podwójną mocą. Dziewczyna zorientowała się co się z nią dzieje. Leżała nic się nie odzywając. Po chwili jednak zmieniła zdanie.
-Erick.. Erick zaczekaj!- sapnęła dziewczyna.
-Co się stało?- zapytał spocony chłopak.
-Nie wiem czy jest na to pora.
-Nie chcesz?- zapytał lekko urażony nastolatek
-Nie, kochanie, bardzo chcę. - powiedziała łapiąc kochanka za rękę.
-Okey... to zacznijmy od początku.
-Dobrze.
Erick delikatnie pocałował Nicky w usta. Musnął jej małżowinę i zapytał wzrokiem czy może zejść niżej. Skinęła głową. Chłopak cmoknął jej szyję zostawiając malinkę. Dziewczyna była zachwycona delikatnością swojego chłopaka. Chłopak ściągnął z siebie koszulkę. Dziewczyna lekko się zarumieniła. Eric postanowił zdjąć Nicky stanik. Długo mocował się z zapinką, ale w końcu mu się udało. Nastolatka zasłoniła swe piersi ręką. Eric zaczął całować dziewczynę po rękach jako zachętę i Nicky uległa. Odsłoniła swój biust. Chłopaka zbytnio nie zdziwił ten widok. Popatrzył się na dziewczynę z której można było wyczytać, że nie czuje się komfortowo.
- Nicky, jeśli nie chcesz... Powiedz. - szepnął cicho Eric.
- Przepraszam, ale nie dzisiaj. - usłyszał w odpowiedzi.
Chłopak zszedł z dziewczyny, podał bluzkę dziewczynie i poszedł na drugą stronę camper'a. Dziewczyna usiadła i nie wiedziała co powiedzieć, w końcu wstała i podeszła do Eric'a, po czym usiadła obok niego.
- " nie dzisiaj " - szepnął chłopak.
- Ja... ja przepraszam, mogłam się domyślić z jaką myślą zaprosiłeś mnie tutaj. - powiedziała cicho.
- Zapraszając Cię nie myślałem o tym. Ale gdy dałaś się całować i gdy zacząłem cię rozbierać ... - chłopak mówił szeptem.
- Nie powinnam tego tak przedłużać, to moja wina. - powiedziała.
- To nie twoja wina... - chłopak zaczął wyjmować jakieś pudełko, które najwidoczniej przeszkadzało mu. Eric odłożył opakowanie na bok, Nicky nachyliła się by wziąć je do ręki, ale Eric zabrał je. Dziewczyna spojrzała chłopakowi w oczy, ten spuścił twarz w dół.
- Co to jest? - dziewczyna trzymała chłopaka za rękę lekko próbując zabrać mu to co w niej trzymał - No pokaż!!!
Chłopak upuścił pudełko, Nicky schyliła się a gdy je podniosła na jej twarzy można było zauważyć zdziwienie ale także i złość.
- Nie planowałeś tego!? - krzyknęła.
- Nie, jak byłaś w łazience z Karoliną, Krystian mi to dał ... - powiedział cicho Eric.
- Rozmawiałeś z nim o tym?
- Tak, jakoś wyszło.- powiedział lekko speszony chłopak.
- Zaraz przyjdę.- dziewczyna odeszła.
Było jej ciężko, wyszła z camper'a i spoglądała w niebo pełne gwiazd. Widziała jak bardzo mu na niej zależy, nie mogła zapomnieć jego wzroku, tak przeszywającego. Nie wiedziała co zrobić dalej, postanowiła zadzwonić do Karoliny:
- Halo?- usłyszała znajomy głos.
- Cześć, to ja Nicky. Nie chcę Ci przeszkadzać ale nie wiem co mam zrobić.
- Co się stało?
- Eric, gdy zostaliśmy sami, zaczęliśmy się całować, on zaczął mnie rozbierać i...- dziewczyna łkała.- Ja to przerwałam, nie wiem dlaczego.
- Spokojnie, tylko nie płacz, po prostu nie byłaś gotowa.- powiedziała opiekuńczym głosem.- Mam do Ciebie przyjść?
- Nie, baw się dobrze, ja sobie poradzę.
- Okey, uważaj na siebie, cześć!
- Pa...- szepnęła.
Postanowiła wrócić do pojazdu. Gdy weszła, rozejrzała się dookoła, w łazience paliło się światło. Nicky usiadła na jednym z krzeseł i czekała na swojego chłopaka.
On jednak długo się nie pojawiał...

Powrót!

Od jakiegoś czasu nie dodawałam nowych postów, po prostu się poddałam widząc małą liczbę wyświetleń i komentarzy. Ale dzisiaj postanowiłam powrócić! Domyślam się, że mało kto będzie to czytał ale przede wszystkim piszę ten blog dla siebie. Miłego czytania ;p

Cz. 4

Dwa tygodnie w szpitalu szybko minęły , Eric i Sara odwiedzali Nicky codziennie , pomiędzy nią a chłopakiem nawiązała się nić porozumienia . Tego dnia dziewczyna miała właśnie wyjść ze szpitala , Nicky była już spakowana , mama właśnie rozmawiała z lekarzem , po chwili przyszła :

- Lekarz powiedział , że możemy już ruszać - powiedziała .

Dziewczyna złapała torbę i razem z mamą wyszła przed szpital po czym ruszyły w stronę domu , na zewnątrz było bardzo ciepło , były to już ostatnie dni szkoły , do końca został trzy dni . Gdy tylko Nicky weszła do domu , Irina rzuciła się jej na szyję :

- Tęskniłam za Tobą .

Chociaż siostry czasami kłóciły się pomiędzy sobą , miały dobre stosunki .

- Ja też . 

- Tyle muszę ci powiedzieć . Chodź !!! - siostra pociągnęła Nicky za rękę .

Dziewczyny weszły do pokoju i zamknęły się w nim . Irina zaczęła mówić :

- Wiesz co ?? - cisza - No wiesz co !?

- Skąd mam wiedzieć !!

- Pamiętasz tą wycieczkę na którą miałaś jechać tydzień temu ???

- Yhy , a co ?? - I wtedy Nicky coś zaświtało , przecież Eric miał na nią jechać ... - Nie pojechał ???

- Nooo , ale masz fajnego chłopaka , nie pojechał bo powiedział , że nie mógłby pojechać z myślą , że ty leżysz w szpitalu !!! Jak ja ci zazdroszczę !! 

- Na serio ?? ... Czekaj !! CO ?? CHŁOPAKA !? 

- No nie mów , że ci się nie podoba !!! - Irina zaczęła się śmiać .

- Ale on ... on chyba ... sama już nie wiem - Nicky nie wiedziała co o tym myśleć .

- A i miałam ci przekazać , wiadomość od Erica . Ale jestem prawie pewna , że mama ci nie pozwoli . - pokazała język i podała karteczkę zaadresowaną  Do Nicky :

Mam nadzieję , że twoja siostra przekaże ci tą kartkę , chciałbym cie zaprosić na 

dwudniowy wyjazd pod namioty , oczywiście pod opieką  :  mojego kuzyna i jego dziewczyny .Co ty na to ?
Pojechalibyśmy samochodem mojego moich rodziców . 

Zadzwoń kiedy będziesz mogła się spotkać .

                                                                             Eric .

Nicky chwilę się zamyśliła i ruszyła w stronę kuchni w , której siedziała mama . Dziewczyna podała mamie kartkę :

- Mamo ... mogłabym ?

- Posłuchaj rozmawiałam z nim , powiedział , że wszystko będzie pod nadzorem , ale jakoś mu nie wieżę .

Niby jego kuzyn ma te 20 lat .. ale nie wiem czy ... 

- A wiesz ile ma ta dziewczyna ?? 

- Wydaje mi się , że 18 . Ale to nie w tym rzecz ... boję się o ciebie ! - powiedziała mama .

- A kiedy z nim rozmawiałaś ?? - spytała .

- Wczoraj ... jak przyszłam do domu - odpowiedziała .

- Mamo mogłaby wyjść ??

- No nie wiem , jak się czujesz ?? Z nim ??? 

- Dobrze , nawet bardzo dobrze ... chciałabym z nim porozmawiać - powiedziała szybko dziewczyna .

- No dobrze , tylko nie zapomnij wziąć komórki .

Dziewczyna wzięła telefon i wyszła z domu . Usiadła na ławce przy fontannie i zadzwoniła do Erica .

- Halo ?? - odezwał się głos chłopaka .

- Hej . To ja Nicky - powiedziała szybko dziewczyna .

- Jak dobrze znów cie słyszeć ! Możemy się spotkać ?? - zapytał prawie błagalnie .

- Tak ... no bo ja właśnie jestem przy fontannie i ... - przerwał jej .

- Ok . Już do Ciebie idę . 

- Dobrze - powiedziała dziewczyna i zakończyła rozmowę .

Po 5 minutach Nicky siedziała już z chłopakiem :

- No to co chcesz pojechać ?? - pytał co chwilę Eric .

- Tak ... znaczy chcę , ale się trochę ... - cisza - boję .

- Ale czego ? Mój kuzyn jeździ ostrożnie ... - chłopak zorientował się , że nie o to chodziło .

- Mnie ? 

- Nie , nie o to chodziło - i w tej chwili chłopak pocałował ją delikatnie w usta .

- Nie zrobię , nic czego byś nie chciała . 

- Ja ... ja wiem . A kiedy wyjeżdżacie ?

- Tego samego dnia co kończy się rok szkolny . - odpowiedział szybko .
 Nicky i Eric rozmawiali jeszcze o wyjeździe a potem chłopak odprowadził dziewczynę pod jej blok , pożegnali się i rozeszli się w swoje strony ...
Gdy chłopak wszedł do domu zastał w nim brata , który nie był sam . Eric usłyszał jakiś dziewczęcy głos , gdy lekko uchylił drzwi ujrzał Taylora siedzącego na kanapie z Elizabeth , koleżanką z klasy , siedzieli dosyć blisko siebie , śmiali się , żartowali i oglądali coś ... ku zdziwieniu Erica na komputerze leciał film pt. American Pie !!!
Chłopak jednak nie chciał robić wiochy wiec poszedł do swojego pokoju i zaczekał aż dziewczyna pójdzie do domu , ale po chwili szeptów nastała cisza , Eric postanowił znowu zajrzeć do pokoju brata ...
Gdzie zobaczył całujących się 12-latków !!! Chłopak nie wytrzymał :
- Ehmm -.-
Dziewczyna szybko zerwała się z kanapy , i uciekła w stronę wyjścia ...
- Ja ... myślałem , że nikogo nie ma , kiedy przyszedłeś ?? Co na kolację ?? - zaczął terkotać Taylor .
-  Nie uciekaj od tematu , co to miało być !? - Eric w myślach nabijał się z brata .
- A co cię to !!! - wydarł się chłopak .
- Dobra , dobra już się tak nie bulwersuj , od kiedy ona tu przychodzi ?? - zapytał .
- Od kilku tygodni , my tylko ... tylko oglądamy filmy .
- Ładne wy tu filmy oglądacie . Wiesz od ilu to lat jest ? - Eric naśladował głos ojca .
- Wy kablujesz ?
- Nie , chociaż to by było ciekawe ... fajna ta twoja "koleżanka" - chłopak nie wytrzymał i wybuchł śmiechem - Ach jacy wy jesteście słodcy !!! ^^
- Dzięki - mruknął Taylor .
Tymczasem w domu Nicky , rodzice poprosili ją na chwilę , po chwili mama spojrzała na tatę i obojgu im zrzedła mina . Mama zwróciła się do córki :
- Chcieliśmy ci powiedzieć co postanowiliśmy w sprawie twojego dwudniowego wyjazdu .
- Taak ? - dziewczyna była podekscytowana , ale też trochę bała się decyzji rodziców .
- Postanowiliśmy , że możesz pojechać , ale pod warunkiem , masz mieć cały czas włączony telefon .
- Naprawdę , mogę ? Dziękuję , obiecuję odbiorę nawet jeśli zadzwonicie o 3 w nocy .
Potem wszyscy rozeszli się w swoje strony Nicky , musiała szybko powiedzieć Ericowi tą dobrą wiadomość  , postanowiła , że do niego zadzwoni :
- Halo ? - usłyszała w słuchawce .
- Cześć .
- Nicky ? - spytał chłopak .
- Tak to ja .. chciałam ci powiedzieć , że ... mogę z tobą jechać .
- Naprawdę , to świetnie . - Eric jednak wyczuł w głosie dziewczyny lekkie zdenerwowanie - Możesz ?
- Tak .
- A czy chcesz ? - spytał cicho chłopak .
- Ja ... tak chcę .
- Dobrze ... Pamiętaj wyruszamy już za dwa dni .
- Okey .
- Do zobaczenia ! - powiedział Eric .
- Do zobaczenia . - powiedziała Nicky .
Podczas gdy dziewczyna dalej nie była pewna czy dobrze zrobiła , chłopak zastanawiał się co będą robić we dwoję , sam na sam .
Po krótkim czasie obydwoje zasnęli .Rano Nicky obudziła się w dobrym humorze , szybko umyła się , ubrała , zjadła śniadanie i wyszła do szkoły , był to przed ostatni dzień szkoły , już jutro miała iść odbierać świadectwo .
Dzisiaj w szkole nikt jej nie dokuczał , nawet koleżanki odpuściły i zaprosiły ją do rozmowy . Lekcje szybko minęły , po wyjściu ze szkoły Nicky zauważyła siedzącego na ławce Erica , podeszła do niego i zapytała :
- Hej , co tu robisz ?
- O Nicky , właśnie na ciebie czekałem - powiedział chłopak - Posłuchaj jak wczoraj rozmawialiśmy , wyczułem , że nie jesteś pewna co do tego wyjazdu ... - para powoli szła .
- Nie , ja bardzo chcę z tobą jechać , ale ... - dziewczyna nie wiedziała co powiedzieć .
- Ale ?
- Nie wiem , nie mam pojęcia .
- Nie jesteś pewna . - stwierdził .
- Ja naprawdę bardzo chcę jechać , uwie... - Nicky potknęła się , ale na szczęście Eric w porę ją zapał .
- Uważaj . - powiedział .
Dziewczyna lekko się zaczerwieniła . Ani się obejrzeli a już stali pod blokiem Nicky :
-Może wejdziesz ?? - spytała dziewczyna .'
- Mogę ?
- Jasne , w domu powinno nikogo nie być .
Powoli weszli po schodach i Nicky otworzyła drzwi , dom był pusty . Odłożyli plecaki , chłopak usiadł na kanapie a dziewczyna spytała :
- Chcesz się czegoś napić ?
- Nie .
Po chwili Nicky usiadła obok Ericka :
- Chciałbyś obejrzeć jakiś film ?
- Możemy coś obejrzeć . - odpowiedział Eric .
- A na co masz ochotę ?
- A ty ?
- Mam dużo horrorów - uśmiechnęła się - może być czy się boisz ?
- Dla mnie no jasne , tylko , żebyś ty nie uciekła z krzykiem - zaśmiał się .
- Phii .
Dziewczyna kliknęła start i się zaczęło film był o parze zakochanych , którzy pojechali na wakacje do domku  nad jeziorem , gdzie działy się różne , dziwne rzeczy . Jedna scenka była bardzo romantyczna , podczas niej chłopak przytulił Nicky i teraz byli w pozycji siedząco-leżącej .Dziewczyna poczuła obejmujące ją silne ramiona . Podczas seansu występowały także chwile grozy , dziewczyna spanikowała tylko podczas jednej
krzyknęła i przytuliła się mocniej do chłopaka . Eric odwzajemnił uścisk i szepnął :
- Wiedziałem .
Gdy film się skończył  para zaczęła się całować , chłopak w nagłym porywie namiętności obrócił dziewczynę , która wylądowała pod nim , Eric zaczął całować ją po szyi , zjeżdżając coraz niżej , potem zaczął rozpinać powoli jej bluzkę , po czym zrzucił ją z niej i dopiero teraz zobaczył strach w oczach dziewczyny , szybko wstał z niej i podał jej bluzkę powtarzając :
- Przepraszam , przepraszam ...
Nicky ubrała się i usiadła , jeszcze przez chwilę siedzieli w ciszy , a potem chłopak zaczął :
- Ja ... tak mi głupio . Przepraszam !
- Nie przepraszaj , nic ... nic się nie stało . - głos dziewczyny lekko się łamał - Ja po prostu jeszcze nie byłam w takiej sytuacji .
- Jesteś dziewicą .
Nicky potwierdziła . Po chwili zapytała :
- A ty prawiczkiem ?
- Nie do końca . - chłopak lekko się speszył .
- Jak to ?
- No ja kiedyś ... ze swoją byłą ... no wiesz , rok temu .
- Naprawdę ? -Nicky była trochę zdziwiona - Ile ta dziewczyna miała lat ?
- ... 14 . - odpowiedział .
- Nie uważasz , że była za młoda , nie wiedział co chce .
- Wiem , ale to był jej pomysł , ja mówiłem jej , że jest jeszcze trochę za mała ... chociaż to tylko dwa lata różnicy ...
- Ale to zawsze coś . - powiedziała .
- Ja muszę już iść , nie zapomnij jutro o 15.00 wyjeżdżamy . OK ?
- OK .
Eric nałożył buty , po czym pocałował szybko dziewczynę i wyszedł ...

Cz. 3

Nicky jeszcze kilka razy budziła się w nocy i wstawała do łazienki , ale po powrocie do łóżka , po chwili
 zasypiała . Gdy rano dziewczyna obudziła się , zobaczyła siedzącą przy niej mamę . Nicky usiadła , a mama zapytała :
- Jak się czujesz ?
- Dobrze - odpowiedziała po chwili . Po czym wstała i poszła do toalety . Gdy wyszła jej mama rozmawiała z Sarą , jej koleżanką z klasy , która także nie była zbytnio lubiana . Nicky podeszła do dziewczyny i przywitała się , mama powiedziała , że idzie do kawiarenki na dole więc koleżanki zostały same .
- Skąd wiedziałaś , że jestem w szpitalu ??? - spytała , zdziwiona Nicky .
- Ja ... to ja znalazłam cię na dachu.
Przez chwilę zapadła długa cisza , potem Sara domyśliła się , że Nicky widziała Erica w parku ...
- Słuchaj , Eric ... - nie dokończyła bo dziewczyna gwałtownie jej przerwała .
- NIE , nie mów o nim .
- Posłuchaj , wiem , że nie chcesz rozmawiać o niczym co jest z nim związane a tym bardziej o nim , ale musisz mnie wysłuchać , on nie chciał tego zrobić ona go uwiodła , on nie jest taki jak się teraz tobie wydaje ... Ja rozmawiałam z nim jak byłaś nie przytomna , powiedział , że to ona zaproponowała spotkanie , miał jej dać korki z matmy , Ericowi też wydało się to dziwne , ale poszedł ... on nie chciał - Nicky znowu jej przerwała .
- Jakoś nie było widać , żeby nie chciał ... - nie była tyle zła co smutna .
- To ona go pocałowała . A wiesz jacy oni są ... nie przerwą . - Sara mówiła wolno , ale wyraźnie .
- Nie wieżę mu .
- A mi ??? - spytała Sara .
Potem przyszła mama i powiedziała , że zaraz będzie śniadanie . Sara powiedziała , że musi już iść .
Gdy dziewczyna wyszła , Nicky spytała :
- Co będzie na śniadanie ??
- Kasza , bułka i ser . - mama zaczęła się śmiać widząc minę Nicky .
- Po prostu ... mniaam .
Potem przywieziono śniadanie ... dziewczyna była zniesmaczona kasza była rozgotowana .. a ser śmierdział , po zjedzeniu Nicky czytała książki , oglądała teleturnieje i grała z mamą w karty gdy nagle do mamy zadzwonił telefon okazało się , że musi szybko iść do pracy. 
- Wrócę najpóźniej za jakieś 4 godz. A i jeszcze niedługo przyjdą do ciebie koledzy . - oznajmiła i wyszła z sali . Była ok. czternastej .
Nicky została sama , długo myślała o kogo mamie chodziło , widać było , że niebyła wesoła na myśl o tym kimś . Dziewczyna wyszła przejść się po korytarzu , niestety spacer nie trwał długo bo pielęgniarka złapała ją i oznajmiła , że czas na kroplówkę . Nicky poszła posłusznie do sali gdzie została zmuszona zostać w niej ok. godzinę . Nagle na korytarzu usłyszała dwa znajome głosy i po chwili do sali weszli Sara i on ...
Dziewczynie odruchowo popłynęły łzy , Eric gdy to zobaczył chciał się wycofać , ale Sara pociągnęła go za sobą i od razu zaczęła :
- Hej Nicky ... on chciał z tobą porozmawiać , ale nie miał odwagi przyjść sam .
- Hej ...- powiedziała cicho .
- To ja może zostawię was na trochę samych . - powiedziała Sara , po czym wyszła szybko z sali .
- Nie zostań . - warknęła Nicky , ale po dziewczynie nie było już śladu ... została tylko ona i on .
Chłopak zaczął mówić :
- Ja ... ja wiem , wiem jak to wyglądało , uwierz mi ja nie chciałem , to ona mnie pocałowała , między nią a mną nic niema ... tylko ty się dla mnie li... - nie skończył bo Nicky przerwała mu .
- Nie wieżę ... nie wierzę ci . - wybełkotała , a potem zaczęła płakać . Erick zauważył jak łzy ściekają jej po policzkach , podszedł do niej i wziął ją za rękę . On szybko zaczęła wymachiwać nią , lecz on nie puszczał , patrzył się jej prosto w oczy .. w końcu Nicky przestała się krzątać i wyszeptała :
- Puść mnie . 
- Nie - powiedział stanowczo .
- Dlaczego ?
- Bo chcę byś mnie wysłuchała .
- Ok . Załużmy , że słucham . - powiedziała .
- Musisz mi uwierzyć między nią a mną nic , powtarzam nic nie ma ! - prawie to wykrzyczał .
- To chyba między nami nic nie ma . - powiedziała .
Chłopak posmutniał . Ale dalej próbował .
- Proszę , proszę uwierz mi , tak mi przykro , tak bardzo mi przykro . - głos mu drżał , po chwili puścił rękę Nicky - Ale masz prawo , zażądać , abym się do ciebie nie zbliżał , i zostawił cię w spokoju . 
Zapadła głucha cisza , Eric wstał i już miał wychodzić gdy Nicky szepnęła :
- Zostań .
Chłopak uśmiechnął się .
- Jak sobie życzysz - po czym podszedł i usiadł obok dziewczyny - Kiedy wychodzisz ze szpitala ???
- Najpóźniej za dwa tygodnie - dziewczyna zrobiła smutną minę - A co ??
- Bo nie mogę doczekać się kiedy znów wyjdziesz z psem . - I wtedy to zrobił ... uśmiechnął się w ten sposób ... w ten właśnie ten sposób , który tak bardzo lubiła .
- No nie wiem . - i też się uśmiechnęła - Jakoś nie mam ochoty ... a może wyjdziesz z jakiej tam ... - nie dokończyła bo chłopak położył jej palec na ustach . 
- Nie z nią nie wyjdę . - Wtedy był już poważny . - Przepraszam , ale muszę już iść , mogę ... mogę jeszcze kiedyś cię odwiedzić ? - spytał .
- Tak , no ... - "no jasne" chciała powiedzieć - Tak , przyjdź jutro ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Po wyjściu chłopaka , Nicky zadzwoniła do Olivii , koleżanki z klasy , która znała dziewczynę , z którą spotkał się Eric . Jednak dziewczyna nie odbierała , co było bardzo dziwne bo z komórką nie rozstawała się 24 godziny na dobę . Nicky postanowiła zadzwonić później , odłożyła telefon i wyszła na korytarz i ku jej oczy ukazała się ona ... dziewczyna , której rzekomo Eric pomagał w nauce , ale nie była sama ... chłopak był z nią , na pierwszy rzut oka normalnie rozmawiali , ale okazało się , że się kłócą , dziewczyna pewnym momencie roześmiała się , Eric jeszcze bardziej się rozzłościł i uniósł prawą dłoń , śmieszka szybko zamilkła , a Eric szybko opuścił rękę i wyszedł ... Dziewczyna jeszcze chwilę stała na korytarzu po czym weszła do sali , Nicky poszła w jej kierunku , gdy zajrzała do sali w , której przebywała śmieszka , ujrzała ją leżącą na łóżku . Nicky po chwili namyślenia postanowiła porozmawiać z dziewczyną , i weszła do sali .
Dziewczyna szybko podniosła się z łóżka i prawie wykrzyczała :
- CO TY TU ROBISZ !?
- A jak myślisz jestem tu od wczoraj , a ty ?? - spytała Nicky .
- Ja ... A CO CIE TO OBCHODZI ?? - powiedziała to tak głośno , że obudziła jakąś dziewczynę , która spała naprzeciwko jej łóżka .
- Co ty taka nerwowa ?
- Wiem , że ty i Eric .. , że on cb lubi , ale MNIE KOCHA !!! - palnęła dziewczyna .
Nicky w pierwszej chwili pomyślała ... , ale postanowiła , że jednak spróbuje z nią pogadać .
- A skąd to wiesz ?? - spytała ciekawa odpowiedzi , Nicky .
- Ja .. ja to wiem on mnie kocha ... ja wiem .. wiem to - chwilę się zamyśliła a potem krzyknęła - IDŹ !!! IDŹ STĄD . JUŻ !!!
Nicky szybko wyszła z sali bojąc się , że dziewczyna zacznie robić awanturę i potem wyjdzie nie wiadomo co , Nicky weszła do sali , w której spędziła poprzednią noc , usiadła na łóżku , ale szybko wstała i zobaczyła karteczkę :

Nie zwracaj na nią uwagi .
                                           Eric

Dziewczyna lekko się przestraszyła , ale pomyślała , że chłopak zostawił ją przed swoim wyjściem . Nicky wzięła kartkę włożyła do szufladki przy łóżku , i poszła do łazienki .
Gdy wróciła w sali czekała już jej mama :
- Hej mamo , i jak w pracy ??? - spytała .
- Dobrze .. a u Ciebie ??
- Nic takiego , była Sara ... - Nicky spojrzała na mamę , i wyczytała , że jest nawet w dobrym nastroju , więc po chwili dodała - I Eric .
Mama na chwilę się zamyśliła i po chwili , powiedziała :
- I co tam u nich ??
- Dobrze ... mamo kiedy będę mogła wyjść ???
- Za dwa tygodnie ... powinni Cie wypuścić do domu - odpowiedziała szybko mama .
Nicky zauważyła torbę z zakupami , w mamy ręku .
- Co to ?? - spytała .
- A nic takiego , kupiłam ci parę rzeczy do jedzenia ... bo chyba nie za bardzo ci smakują tutejsze dania - mama uśmiechnęła się .
- O nareszcie coś normalnego do jedzenia . - wybełkotała dziewczyna .
Po kilku godzinach mama oznajmiła , że musi już wracać do domu , bo Irina źle się czuję .
Po wyjściu mamy , Nicky położyła się na łóżku i zasnęła ...